İZMİR in İZMİR ...

Bu aralar çok takar oldum insan davranışlarına yaşadığım şehre ve olup bitenlere aslında bir insan olarak da bunlara kafa yormak insanlığın bir gereği değil midir ?

Şimdi size 7 yaşına kadar memleketim olan Eskişehir de 24 yıl ailemin yaşadığı Antalya da 2 yıldır da İzmir de yaşayan biri olarak İzmir den sözetmek istiyorum ...  Yaşadığım diğer hiçbir şehir bende ne yaparsa yapsın böylesine derin kesikler bırakamazdı diye düşünüyorum. Arada bir yurt dışında, güzide ülkemizin farklı illerinde de bulunmuş, şehirlerin iklimi, coğrafyası, etnik yapısının birebir insanların üzerinde etki oluşturduğu tezini savunan biri olarak en ayırt edilmesi gereken yerin İzmir olduğunu düşünüyorum.
Burası (İzmir) öyle bir yer ki insanları kesinlikle inceleme ve tez konusu durumunda.  İnsanların üzerindeki rahatlık, kendilerine olan sonsuz güven, ve Konak meydanındaki "saat kulesi"  kadar yüksek egoları ile bir başkadır İzmir.
Öğünlerini boyoz , kumru ve gevrek (simit) arasına sıkıştıran, güzelim kordonu yada bostanlı sahilini çiğdem (çekirdek) çitleyerek ve o kabukları yere atarak canım kordonu berbat eden, akşam 5 ten sonra kordon boyunda sıralanmış cafe' lerde üst üste oturup iki litrelik biraver adı verilen aletlerden mutlaka bira içmeleri gereken,sabaha karşı sapıtıp o güzelim alsancak sokaklarına işeyip leş gibi kokutan,  trafikte asla ve zinhar hiç bir kuralı iplemeyen, alışveriş merkezinde market arabası ile ayağının üstünden geçip, omuz atıp sizi karşı reyona yapıştırdıktan sonra (kadın yada erkek farketmiyor)  öyle tuhaf tuhaf suratınıza bakıp özür bile dilemeyen, park etmek için önünüzdeki aracın çıkmasını beklerken son model arabasının beygir gücüne güvenip sağ tarafınızdan cart diye sizin beklediğiniz park  alanına giriveren, en çok 850 TL maaş alıp 2,000 TL lik I phone kullanabilen enteresan mı enteresan insanların yaşadığı bir şehirdir yada biraz büyükçe bir köydür İzmir.

İşin sosyolojik boyutunu irdelemek benim haddim değil haliyle ama bu hezeyan içindeki insan güruhunun acil bir şekilde by pass edilmesi gerektiğini düşünüyorum . Yani o kadar ki çift yönlü trafiğin işlediği bir sokakta üstünüze doğru hızla sürülen 35 plaka araçları  kullanıyor bu adamlar. Durum bu kadar vahim . Pek çok insanla İzmr'in ve İzmirlilerin bu hallerinden bahsettiğimde "onlar asıl İzmirliler değildir" cevabını alıyorum sanırım bu yazıyı pek çok okuyan kişinin de konduramayacağı gibi onlarda bu güzide şehrin insanlarına(!) bu şizofrenik davranışları konduramamışlardı.

Peki öyleyse nerede bu gerçek İzmirliler ? yada  büyük beklentiler içinde geldiğim bu güzelim yer İzmir değil de ben mi İzmir sanıyorum ? Sizi kim getirdi bu hale? Sakın İzmir'e sonradan gelenler İzmir'i bozdu martavalları ile gelmeyin bana çünkü bu dejenerasyon için oldukça hafif bir bahane. Yada 2 yıldır hiç gerçek İzmirliye rastlamamış olabilir miyim ? Bence İnsanoğlu ufoların yada mars, jüpiter, ay, güneş keşfini bir kenara bırakıp ayrıntılı olarak gerçek İzmirlilerin varlığınız kanıtlamaya çalışmalıdır . Nerede bu gerçek İzmirliler ? Sizlerle tanışmak istiyorum ...

Yaşlanıyorum ve bu çok hoşuma gidiyor diyordu arkadaşım...!

Hayat sanki bir perondan hızla uzaklaşan ve çok uzaklara giden gurbet dolu bir otobüs, gibi ,geriye bakıp düşündüğünüzde özledikleriniz o kadar çok ki, yeni yetme zamanlarımızda en son çıkan kasetleri gidip bir kasetçiden almalarımız, evde size ayrılan en küçük odada koskoca bir dünya yaratmalarınız, hiç arkanıza dönüp bakmadan son sürat bir otobanda seyrediyormuş gibi hayatı yaşarsınız ve asla hız sınırlaması yoktur bu yolda... Ama unutmayın ki aslında hayat"tek yönlü bir yoldur"  ancak sapaklar vardır bu yolun üzerinde ve asla geri dönemezsiniz özlediğiniz ve uzaklaştığınız her ne varsa.. Bir dostum; “ yaşlanıyorum galiba ve bu çok hoşuma gidiyor” diye yazmıştı bir fotoğrafının altına… yüzünüzde tek bir kırışıklı olmadn saçınızdaki beyazlar henüz çok da belirginleşmeden yaşlanmak hoş bir şey olsa gerek ..ya ardımızda bıraktıklarımız , hatırlayıp da tekrar yaşayamadıklarımız ne olacak ? Yaşlanmak o zamanda bu kadar  hoşunuza gidecek mi ? 

MUTLU YALNIZLIK

Dünyada ne kadar az insan tanıyorsan etrafında ne kadar az insan varsa herşey o denli kolay ve sorunsuzdur aslında. Çok insan demek çok karmaşa demektir, çünkü çok insana kendini kanıtlamak, çok insanın güvenini kazanmak, çok insanı aldatmamak, çok inasana yalan söylememek çok zordur. Hayatınıza aldığınız her insan aslında size yeni sorumluluklar yükler, yeni tanıştığınız bir insanla bir gün mutlaka biryerde yine görüşürsünüz sonra yine görüşürsünüz sonra bayramda, sonra hastalıkta,sonra düğünde sonra kandilde ,sonra doğum gününde onu/onları aramak hatırlamak ilgilenmek zorundasınız. Bir kişi demek bin tane ayrı sorumluluk demek aslında... Say ki aramadınız sormadınız o zaman da sizden vefasızı, sizden kötüsü, kadir kıymet bilmezi olmaz... O yüzden yanlızlık güzeldir, bir başın derdi bir başa yeter aslında... Kalıplarınız olmaz, sadece kendiniz gibi olursunuz, kavganızı da kendinizle edersiniz kimseyi kırıp ardınızdan laf ettirmezsiniz... Yanlızlık güzeldir aslında...